خودشان می گویند مثل برق و باد گذشته ؛ این ده سال را می گویند. حتی خیلی از هوادارهایشان هم باورشان نمی شود که ده سال پیش ,  آذر 78 گروه آریان برای اولین بار روی صحنه رفت و به عنوان اولین گروه موسیقی پاپ بعد از انقلاب اسلامی ایران خودش را به جامعه هنری معرفی کرد . اما هیچ کدامشان یادشان نرفته که آنروزها و در دوره ای که موسیقی پاپ ,حرف در گوشی بود و خط قرمزی که کسی نباید از آن می گذشت ...

,کرور کرور طرفدار برای این گروه جوان پسند سر و دست می شکستند و با صدای بلند "گل آفتابگردون" را تکرار می کردند.

آن روزها برای همه خیلی عجبی بود که چند تا دختر و پسر جوان با هم روی استیج حاضر می شدند اما این عجیب بودن ,کم کم جاب خود را به عادت داد؛ عادتی که گریبان طرفداران موسیقی پاپ را گرفت تا احساس کنند وقتی آریان نیست . یک چیزی کم است! انتشار آلبوم های مناسب حال و سلیقه جوانان از جمله "گل آفتابگردون" در آن دوران قحطی موسیقی پاپ باعث شد تا نه تنها تولیدات این گروه با استقبال بالایی همراه باشد بلکه کنسرت هایی هم که در سراسر کشور برگزار می کردند, بترکاند!

آریان از همان اول یاد گرفته بود که فاصله اش را با بقیه حفظ کند و محبوبیت را به اوج برساند. حالا در جشنن ده سالگی این گروه , همه آنها می دانند مه در این کار موفق بوده اند.

همه آریانی ها ده سال بزرگتر شده اند ؛ چه آنها که هستند ,چه آنها که رفته اند و نمانده اند. اما انرژی آنها را نمی شود ده سال پیرتر حساب کرد.

آنها برای ده سالگی شان بعد از مدت ها دوباره روی صحنه رفتند تا بتوانند یاد و خاطره دوران درخشانشان را زنده کنند. برگزاری سه روز کنسرت در روزها یپنجم و ششم و هفتم آذر ماه در دو سئانس و تمام شدن بلیط ها تقریبا یک ماه پیش از برگزاری کنسرت ها و واداشتن مسئولان ترانه شرقی به تمدید کنسرت برای سه شب دیگر نشان می داد که آریانی ها همچنان می تازند . اینجا سالن همایش های برج میلاد است ؛ صدای ما را از لابه لای دود و سوت و جیغ و کف ملت می شنوید!

شمارش معکوس

اصلا فکر نکنید جای سوزن انداختن گیرتان می آمد . هر شب و در هر دو سئانس اجرای بچه های آریان , تمام صندلی های سالن همایش های برج میلاد با شور و شوق پر می شد تا جمعیت , یاد و خاطرات دلنشین روزهای گذشته خود را با شنیدن دوباره ترانه های آریان زنده کنند.

این اجرا با یک شمارش معکوس هیجان انگیز شروع می شد ؛ شمارش معکوسی که جمعیت را وا می داشت با صدای بلند از ده تا یک بشمارند تا پرده سفید بزرگ بالا برود و علاوه بر سایه هایی که از بچه های آریان روی آن افتاده  چشمشان به جمال خود آریانی ها روشن شود.

در این میان البته خیلی ها که طرفدار پر و پا قرص محمدرضا گلزار بودند , دیگر صدایشان در نمی آمد  چون همان اول کار که تمرینات ده سال پیش گروه آریان با حضور او روی پرده نمایش داده شد,کفشان برید.

ورود آریانی ها به استیج به قدری هیجان انگیز بود که خیلی ها می گفتند شوکه شده اند؛ "من اصلا دلم نمی خواست که ورودمان  مثل همه ورود ها باشد . برای همین هم با یچه ها فکر کردیم که یک کار متفاوت انجام بدهیم.  قرار شد یک پرده همزمان با ورودمان بیفتد .

اما  شب آخر که داشتیم همه چیز را تست می کردیم , دیدم دستگاهش درست کار نمی کند. برای همین تصمیمان عوض شد و قرار شد پرده از همان اول کار پایین باشد و جمعیت سایه ما را روی آن ببینند". علی پهلوان تا دلتان بخواهد برای اجرای متفاوت گروه آریان بعد از سال ها در تهران , وقت گذاشته بود تا طرفدارهایشان را همان ابتدای برنامه ذوق زده کنند.

کافی بود پرده بالا برود تا بچه های آریان در میان صدای جیغ مردم , با لباس های یکدست مشکی چرم روی صحنه ظاهر شوند . حالا نویت غافلگیری بعدی بود . ریمیکس گل آفتابگردون که این بار به صورت کاملا الکترونیک توسط شهاب حسینی که به جای نینف امیر خاص به گروه پیوسته , تنظیم شده بود, سالن را به هیجان آورد. حالا دیگر اجرای متفاوت گروه آریان شروع شده بود ؛ آن هم در میان درجه تب کرور کرور آدمی که به 1300 می رسد!

متفاوت ها

کافی است اولین قطعه شروع شود تا همه یادشان برود برای این کنسرت چقدر پول داده اند. این کنسرت که با بلیط های 35 و 45 هزار تومانی اجرا می شد , سالن را به وجد آورده بود . این آریانی ها قصد نداشتند بگذارند مردم نفس بکشند و پشت سر هم سه , چهار تا آهنگ را اجرا می کردند و بعد چند دقیقه ای را با مردم گپ می زدند و دوباره سراغ قطعه های بعدی می رفتند .

کسانی که پایه گروه آریان باشند , می دانند که قبلا پیام صالحی و علی پهلوان , بعد از هر قطعه , مکث کوتاهی می کردند و بعد سراغ قطعه های  بعدی می رفتند. اما این بار از این مکث ها خبری نبود ؛" این بار سعی کردیم با اجرای سه, چهار  قطعه پشت سر هم , طرفدارانمان را بفرستیم روی هوا" !

پهلوان می گوید که این بار کنسرتشان , اسم خطرناکی داشته :"اجرای متفاوت گرو آریان" و برای همین آنها همه تلاششان را کرده بودند تا با بقیه اجراهایشان تفاوت های عمده ای داشته باشند.

هم خواننده , هم بازیگر

یکی از بامزه ترین قسمت های کنسرت، میان پرده هایی بود که مردم را از حال و هوای موسیقی بیرون می آورد. این بار بچه های آریان دست به ابتکار جالبی زده بودند. آنها یک کلیپ کمدی بازی کرده بودند و آن را قبل از اجرای قطعه محبوب و ریتمیک «تب» از آلبوم « با تو، بی تو » پخش می کردند ؛ پهلوان در نقش یک دکتر سرخانه ، ساناز در نقش زن و پیام در نقش شوهری که هذیان می گفت و فکر می کرد یکی از خواننده های گروه آریان است به نام پیام صالحی ! در این کلیپ بچه های آریان ، با تمام حرف و حدیث هایی که راجع بهشان وجود داشت، تمام اتفاقاتی که برایشان در این سالها افتاده بود و اشتباهات رایج در مورد موسیقی شان ، شوخی کرده بودند. کافی بود انتهای این کلیپ چهار ، پنج دقیقه ای خنده شان بگیرد تا یکباره استیج بانور و دود روشن شود و بچه ها دوباره بگویند: « ای وای ...ای وای ...خوابم یا که بیدار...»؛ حالا وقتش است که همراه گروه آریان بترکانید!

این کلیپ هم دستپخت علی پهلوان است ؛ « داستانهایش را من نوشتم. البته کلیپ دیگری هم برای پخش قبل از اجرای قطعه "بذار برم نمونم" ساخته بودیم که خیلی خوب نشده بود . ما هم دیدیم چه کاری است وقتی این کلیپ به این خوبی شده , خودمان را ضایع کنیم؟!» این شده بود که آرش بهمنی , کارگردان این کلیپ ها ترجیح داده بود همین یک دانه را نمک ماجرای کنسرت کند.

پرطرفدارها

در سئانس های اول اجرای گروه آریان , هز شب به دلیل کمبود وقت , دو قطعه  کمتر از سئانس دوم اجرا می شد که یکی از آنها بداهه نوازی بچه ها بود . با این حال این کنسرت یکی از پر قطعه ترین کنسرت ها بود .

آریان با 20 قطعه مجزا , روی استیج برگشته بودند . البتع اسمش بود 20 قطعه چون بعضی از قطعه ها با تلفیق سه چهار تایی آهنگ اجرا می شد.

مثل همیشه قطعات «ستاره» و «بزار برم» و «آروم آروم» از پرطرفدارترین قطعه ها بودند. مخصوصا وقتی سیامک خواهانی, دست به ویولن می شد و صدای سازش , پررنگ تر از بقیه توی سالن می پیچید. اگر دو سئانس کنسرت را می دیدید, مطمئن می شدید که خواهانی , پرطرفدارترین عضو گروه آریان است.

سنتی هم بله!

«ما از اول هم یک گروه موسیقی سنتی بودیم . یعنی من و پیام و علی و ... کار سنتی می کردیم و بعد وارد دنیای پاپ شدیم.»؛ سیامک خواهانی از روزهایی می گوید که آریان نشده بود و آنها در کنار هم سنتی کار می کرده اند.

حالا در این اجرای متفاوت آنها شبیه سازی شده روزهای دورشان را به اجرا گذاشتند تا ملت کفشان ببرد!

یکی از سورپریزهای آریان در این کنسرت برای مردم , اجرای قطعه ای سنتی بود . آنها این بار تن و بدن نینف امیر خاص را آن طرف دنیا به لرزه درآورده بودند و «گل همیشه بهار» را به صورت سنتی اجرا کردند. برای این اجرا , پیام صالحی , سنتورش را از زیر خروارها خاک بیرون کشیده بود, سیامک خواهانی , کوک ویولن اش را از کلاسیک به سنتی عوض کرده بود, علیرضا میرآقا که در این اجرا به جای برزو ,پرکاشن می زد,دست به تنبک شد و علی پهلوان , هم زد زیر آواز :« برفارو آب کن بیا...سرمارو خواب کن بیا...دیوار انتظارو ...بزن خراب کن بیا...»

به یاد نینف

وقتی علی پهلوان از مردم پرسید جای چه کسی میان آنها خالی است,جمعیت یک صدا نینف امیرخاص را صدا می زنند؛ کسی که کیبوردزن گروه بود و حالا مدتی است که برای ادامه تحصیل, راهی کانادا شده.

آریانی ها این بار هم دتست به ابتکار زده بودند و به قول خودشان «یک ارتباط زنده تصویری» با نینف در کانادا برقرار می کردند. وقتی تصاویر نینف روی پرده می افتاد , ملت حسابی تشویقش می کردند و او هم چند کلمه ای با همه حرف می زد و از اینکه نتوانسته بود در این شب های هیجان انگیز روی استیج باشد , ابراز ناراحتی می کرد و آخر سر هم می گفت که « چقدر حرف زدم» تا قطعه بعدی آریان شروع شود.

دیوار آتش

آریانی ها برای پایان برنامه شان حسابی برنامه ریزی کرده بودند . اول که قرار بوده خداحافظی آنها در میان دیوار نور و آتش باشد که مسوولان سالن با این کار موافقت نمی کنند , اما در نهایت , آنها با تغییر قطعه آخر که همیشه «پرواز» بود به اجرای قطعه «نوری تا ابدیت» سالن را با یاد کریس دی برگ , تنها می گذاشتند.

این قطعه هم همراه می شد و وقتی داشت به انتها می رسید , پرده پایین می آمد و برنامه تمام می شد .اجرای متفاوت گروهد آریان به نظر خودشان تا 80 درصد خوب از آب درآمده بود!

منبع : هفته نامه همشهری جوان

مطالب مرتبط:
نینف امیرخاص (مغز متفکر گروه) از آریان جدا شد
بازداشت محمدرضا گلزار توسط نیروی انتظامی
ترانه مشترک کریس دی برگ و گروه پاپ آریان
آلبوم مشترک کریس دی برگ و آریان منتشر شد